8 نکته برای عکاسی سینمایی

10 / 10
از 1 کاربر
« بازگشت به لیست مقالات | یکشنبه 1 دی 1398 در ساعت 11 : 13 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

8 نکته برای عکاسی سینمایی

آیا تا کنون آنقدر مجذوب فیلمی شده اید که بخواهید از طریق عکاسی آن را تکرار کنید؟

ارائه رفتار سینمایی به یک تصویر, هم بر روی ظاهر و هم بر روی حال و هوایی که انتقال می دهد, تاثیر می گذارد. این کار فقط عکس شما را برجسته نمی کند, بلکه بیننده را یاد تیزر هایی که ممکن است قبلا دیده باشند, می اندازد.

خوشبختانه, برای خلق تصاویر هالیوودی نیازی نیست که حتما فیلم پرداز باشید. اگر دوست دارید که عکس هایتان مانند اسکرین شات از فیلم محبوبتان باشد, ما با شما یاد می دهیم چگونه با این نکته های ساده آن ها را ایجاد کنید.

1. درباره فیلم مورد علاقه تان مطالعه کنید.

قبل از اینکه بتوانید عکس های سینمایی بگیرید, شما باید از خودتان بپرسید چه چیزی باعث می شود در نگاه اول یک چیز خوش منظره به نظر برسد. دنبال معنی کتابی گشتن را فراموش کنید. در عوض, فیلم های مورد علاقه تان را تماشا کنید و سعی کنید ماهیت آن را به صورت بصری تفسیر کنید.

وقتی دنبال عکس های سینمایی هستید, لازم نیست که فقط یک ژانر خاص را دنبال کنید. شما می توانید با تماشای فیلم های اکشن تا انیمیشن و فیلم های مستقل, چیز های زیادی یاد بگیرید. توانایی خود را با تحقیق لیست فیلم ها به صورت آنلاین, مانند 50 فیلم برتر و زیبای IMDB گسترش دهید.

هنگامی که ایده مناسب را پیدا کردید, هر چیزی را که به صورت بصری در مورد آن دوست دارید, یادداشت کنید. چگونگی ترکیب هر عکس را مشاهده کنید, و توجه کنید که چگونه نورپردازی حالت هر صحنه را برقرار می کند. ممکن است فیلمسازی و عکاسی پلتفرم های متفاوتی باشد, اما آنها قوانین زیادی را به اشتراک می گذارند. متعاقبا, شما می توانید چیزی را که از تماشای فیلم تا عکاسیتان یاد گرفتید, به راحتی استفاده کنید.

2. با لنز های پرایم عکس بگیرید.

دوربین های فیلمبرداری به ندرت از لنز های زوم استفاده می کنند. بیشتر فیلم پرداز ها معمولا ترجیح می دهند از لنز های فیکس پرایم استفاده کنند, زیرا آنها خیلی شارپ تر از لنز هایی با فاصله کانونی متغیر هستند. جدا از آن, آنها بوکه های بی نظیری ایجاد کرده و به جدا کردن سوژه از بک گراند کمک می کنند.

محبوب ترین لنز های پرایمی که می توانید برای عکاسی استفاده کنید, 35 و 50 میلیمتر است. اگر شما نیاز دارید صحنه ای را کلوزآپ بگیرید, پس یک لنز 35 میلیمتر را انتخاب کنید. اگرچه این اندازه, عریض تلقی می شود, اما به اندازه سایر لنز ها تصاویر را غیر طبیعی نمی کند. اگر به یک لنز با تصاویر طبیعی نیاز دارید, 50 میلیمتر بهترین انتخاب برای شما خواهد بود. این اندازه نه تنها ارزان تر از 35 میلی متر است, بلکه تاری بک گراند بهتری نیز ارائه می دهد.

لنز های 35 و 50 میلیمتر در ساخت عکس سینمایی عالی عمل می کنند. در واقع, فیلمسازان به ندرت از آنها استفاده می کنند, زیرا شما را مجبور می کنند تا به سوژه تان نزدیک شوید و با عکس مداخله کنید.

بنابراین, اگر واقعا یک ظاهر سینمایی واقعی می خواهید, یک لنز پرتره مانند 85 میلیمتر انتخاب کنید. چرا؟ عمدتا به دلیل فاصله کانونی به شما اجازه می دهد تا از فاصله ایمن عکاسی کنید. علاوه بر این ، برخلاف سایر لنزها ، چهره را تحریف نمی کند. سرانجام ، نسبت به سایر گزینه ها، تاری بک گراند بهتری ایجاد می کند.

3. روی سوژه تان فوکوس کنید.

صحنه های فیلم معمولا بک گراند را تار می کنند تا به بیننده کمک کنند روی سوژه تمرکز کند.

جدیدا فیلم ها دارای عمق میدان بسیار باریک هستند. برای تار کردن بک گراندتان مانند یک فیلم مدرن و جدید, دوربینتان را روی حالت اولویت دیافراگم قرار دهید و کمترین دیافراگم ممکن را انتخاب کنید. ( f/2.8 یا f/1.8).

در همین حال, بیشتر فیلم های قدیمی معمولا برای اینکه اطراف را کمتر مورد توجه قرار دهند, به اندازه کافی بوکه دارند.

اگر دوست دارید ظاهر فیلم های قدیمی تر را داشته باشید, از دیافراگم کوچکتر مانند f/3.5 یا حتی f/5.6 استفاده کنید. اگر بخواهید از دیافراگم بالاتر استفاده کنید (مانند f/8), ممکن است بوکه را از دست بدهید. بعنوان یک قاعده, سعی کنید از دیافراگمی بین f/1.2 تا f/5.6 استفاده کنید.

4. یاد بگیرید با فرمت RAW عکاسی کنید.

حالت سینمایی دادن به عکس ها چیزی فرا تر از داشتن مهارت فوق العاده کار با دوربین است. شما همچین باید آمادگی داشته باشید که عکس هایتان را ویرایش کنید. برای بهبود عکس هایتان, شما باید به جای فرمت JPEG از RAW استفاده کنید (تنظیمات پیش فرض).

فرمت JPEG نوعی فایل است که شما می توانید خارج از دوربین به راحتی از آن استفاده کنید. اگرچه, ویرایش کردن آن آثار مصنوعی دیجیتالی (نویز های قابل مشاهده و پیکسل پیکسل شدن) ایجاد می کند که باعث می شود عکس خراب شود. از طرف دیگر, یک فایل با فرمت RAW به شما اجازه می دهد بدون اینکه ظاهر کلی عکس را تغییر دهد, تغییرات چشمگیری در عکستان ایجاد کنید.

برای تغییر تنظیمات فایلتان, به منوی دوربینتان رفته و کیفیت تصویر را به RAW تغییر دهید. اگر نمی دانید که کجا می توانید این کار انجام دهید, کتابچه راهنمای دوربینتان را بررسی کنید.

5. زوایای مختلف را بررسی کنید.

هر عنصر در یک تصویر بر چگونگی احساس بیننده به سوژه تاثیر می گذارد. این عمل شامل استفاده از زوایای مختلف برای ایجاد حال و هوای متفاوت است. فقط با تغییر موقعیت دوربینتان, می توانید بر نحوه درک افراد بر عکستان تاثیر بگذارید.

معمول ترین زاویه, زاویه سطح چشم است. از آنجایی که این زاویه تکرار زاویه دید ما است, به ما کمک می  کند به سوژه در یک سطح شخصیتی تر و صمیمی تر ارتباط برقرار کنیم.

عکاسی از زاویه پایین می تواند باعث شود سوژه شما بزرگتر و مسلط تر جلوه دهد, در حالی که عکاسی از بالا, از طرف دیگر, باعث می شود آنها آسیب پذیرتر به نظر برسند.

یکی دیگر از زاویه های مهم سینمایی ، شیب هلندی است که برای قاب بندی یک صحنه به صورت مورب استفاده می شود. از آنجایی که این زاویه غیرمعمول است، مردم بلافاصله به سمت آن کشیده می شوند. همچنین زاویه کج احساس عدم تعادل و بی قراری را نیز ایجاد می کند.

شما می توانید از انرژی این زاویه استفاده کنید تا یک عکس تمیز جلوه کند, یا به آن انرژی تریلر یک فیلم را بدهید.

6. یک داستان را تعریف کنید.

به همان روشی که فیلم ها داستان تعریف می کنند, شما همچنین باید یک داستان را در تصویرتان بگنجانید. انتقال پیام از طریق یک عکس ساده می تواند چالش برانگیز باشد, اما اگر عکستان را برنامه ریزی کنید می تواند عالی شود.

داستان لازم نیست پیچیده باشد. فقط سرنخ های کافی به بیننده تان بدهید تا به آنها اجازه دهید بفهمند در عکستان چه می گذرد.

به عنوان مثال, اگر می خواهید یک حس رمز آلود به عکستان اضافه کنید, باید در یک شرایط شوم مانند تاریکی یا منظره مه آلود عکس بگیرید. اضافه کردن یک سوژه انسانی به مخاطب شما اجازه می دهد با وضعیت عکس ارتباط برقرار کند.

برای درک بهتر چیزی که تصویر شما سعی در گفتن آن را دارد, بیننده شما احتمال زیاد پیش داستان خودشان را در سرشان ایجاد می کنند. درنهایت ، فرقی نمی کند چه داستانی را تجسم کنند. نکته این است که به آنها اجازه دهید با استفاده از تخیل خود ، بتوانند با کارهای شما درگیر شوند.

7. با نورپردازی ایجاد حالت کنید.

در حالی که نورپردازی در عکسهای معمولی اغلب از محیط طبیعی ناشی می شود، منابع نورپردازی در فیلم ها معمولا برای دستیابی به افکت های خاص, عمدا در مکان هایی قرار می گیرند. به همین دلیل لازم است که با دقت عکس هایتان را برنامه ریزی کنید تا بتوانید اتمسفر فیلم مورد علاقه تان را تکرار کنید.

دو نوع اصلی از نورپردازی که می توانید برای شکل دادن به حالت تصاویرتان استفاده کنید نورپردازی نرم و نورپردازی سخت است. فیلم ها معمولا از نورپردازی نرم استفاده می کنند تا صحنه رویایی به نظر برسد. از طرف دیگر, برای قرار دادن لحن نمایشی تر, از نور سخت استفاده می شود.

برای ایجاد نورپردازی نرم, شما نیاز به منبع نور بزرگ دارید. به همین خاطر است که شما در استودیو ها سافت باکس های بزرگ می بینید زیرا آنها نور خروجی لامپ را پخش می کنند. اگرچه, برای ایجاد نورپردازی نرم نیاز به تجهیزات خاصی ندارید. تمام کاری که باید بکنید این است که صبر کنید تا در یک روز ابری خورشید از میان ابر ها بتابد. از طرف دیگر, شما می توانید سوژه تان را کنار پنجره قرار دهید تا نور خشن بیرون را دیفیوز یا پراکنده کند.

در شب, پنجره های فروشگاه ها با تابلو های نئونی یا لامپ های فلورسنتی می تواند منبع عالی برای نور نرم و چند رنگ باشد.

اگر می خواهید از نورپردازی سخت استفاده کنید, باید از یک منبع نور کوچک و مصنوعی بهره ببرید. زیرا متمرکز تر است و باعث ایجاد کنتراست های شدیدتر و نورهای برجسته تر می شود.

8. با رنگ ها خلاق شوید.

یک پیشرفت دقیق که می توانید برای کامل کردن ظاهر فیلمی تان استفاده کنید, درجه بندی رنگی است. این فرایند برای دستکاری تن ها و رنگ ها در فیلم سازی استفاده می شود. این کار فقط ظاهر فیلم را برقرار نمی کند، بلکه حالت کلی آن را نیز بالا می برد.

به طور طبیعی ، شما می خواهید برای عکس های خود نیز همین کار را انجام دهید. حتی اگر عکس هایتان خارج از دوربین نیز زیبا به نظر برسد, ممکن است بخواهید ویرایش های اضافه ای انجام دهید تا ظاهر آنها سینمایی تر به نظر برسد.

برای رنگ بندی تصویرتان, با دمای رنگ عکستان بازی کنید تا حالتی را که می خواهید عکستان منتقل کند را متناسب کنید. در نظر داشته باشید که چگونه رنگها روی درک بینندگان شما تأثیر می گذارند. اگر می خواهید عکستان گرمتر به نظر برسد, می توانید دما را به سمت زرد ببرید, و اگر می خواهید سرد تر به نظر برسد, آن را به سمت آبی ببرید. مقدار Hue & Saturation و Luminance را تا جایی که به رنگی که می خواهید برسید تنظیم کنید.

در نهایت ، درجه بندی رنگ یک انتخاب هنری است. به همین دلیل متوجه خواهید شد که رنگ فیلم های مایکل بی تفاوت زیادی با نمونه های وس اندرسون دارد. هیچ قانون دقیقی برای پیروی وجود ندارد. فقط از آن لذت ببرید و سعی کنید بیش از حد تصاویرتان را ویرایش نکنید. به یاد داشته باشید که آسمان همیشه باید به رنگ آبی باشد، و رنگ پوست نباید کمرنگ یا نارنجی به نظر برسند.

برای دستیابی به ظاهر سینمایی، باید ذهنیت یک فیلمبردار را قبول کنید. مانند سایر عکاس ها, فقط دکمه شاتر را نزنید. در عوض, برای تصمیم هایی که هنگام عکاسی می گیرید باید دقیق باشید. در نهایت ، همه چیز به کنترل رنگ، ترکیب و روشنایی برمی گردد. پس از فهمیدن چگونگی اداره همه ی این عناصر, می توانید تصاویر بصری چشمگیری که ارزش دیدن دارد را به وجود بیاورید.

ارسال نظر

نام شما :
ایمیل :
تلفن تماس :
متن پیغام :
نمایش همه
علاقه مندی ها ()