کاربرد ماهرانه فوکوس و رنگ

10 / 10
از 2 کاربر
« بازگشت به لیست مقالات | دوشنبه 20 مرداد 1399 در ساعت 18 : 11 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

تشخیص مشکلات مربوط به فوکوس

عوامل گوناگونی بر فوکوس تاثیر می گذارد.بنابراین اگر می خواهید راه حل مناسبی بیابید باید علت مشکل را تشخیص دهید. دراینجا فهرستی آمده که شما را به مسیر صحیح رهمنود می کند:

تمام عکسم تاراست.همان طور که در تصویر زیر آمده است،تشخیص این مشکل سخت نیست:یادوربین درهنگام نوردهی لرزیده است یا اگر در حال عکاسی کلوزآپ بوده اید لنز به سوژه بیش از حد نزدیک شده است.

 

سوژه تار است اما بقیه ی عکس شفاف است.

این مشکل دراثر چند بخش اشتباه پیش می آید:

سوژه تکان خورده است.برای گرفتن عکس شفاف از سوژه های در حال حرکت به سرعت شاتر زیادی نیاز است.اگر دوربینتان حالت نوردهی دستی یا حالت نوردهی تقدم شاتردارد فقط کافی است سرعت شاتر را بالا ببرید و دوباره عکس بگیرید. و یا نیز می توانید دوربین را در حالت عکاسی از صحنه های ورزشی قرار دهید تا به صورت خودکار سرعت شاتر بالا را انتخاب کند،گرچه در این حالت دیگر در تنظیم دقیق شاتر اختیاری ندارید.

مایلم کمی تا قسمتی از صحنه فوکوس باشد.وقتی دوربین را فوکوس می کنید(چه دستی و چه با فوکوس خودکار) نقطه ی فوکوس شفاف را تثبیت می کنید. با این کار فاصله ای که همیشه اجسام فوکوس شفاف دارند نیز تعیین می کنید که موسوم به عمق میدان است.مثلا می توانید دوربین را به گونه ای تنظیم کنید که سوژه ی اصلی فوکوس شفاف باشد اما باقی اجسامی که از آن دور هستند فوکوس نرم داشته باشند.یابر عکس اشیای دوردست نیز شفاف باشند.

به جای استفاده از ابزارهای فوکوس، با استفاده از تنظیم دهانه ی دیافراگم (ضریب اف)،طول کانونی و فاصله ی شی از دوربین می توانید عمق میدان را دستکاری کنید.

اصلا نمیتوانم فوکوس کنم.اگر دوربین نشکسته باشد تنها دلیل آن این است که به سوژه بیش از حد نزدیک شده اید

هر دوربینی در فوکوس از نزدیک محدودیت دارد که می توانید با مطالعه ی دفترچه ی راهنما به آن دست یابید. دلیل احتمالی دیگر خود شی است که موجب می شود موتور فوکوس خودکار به طور دائم به دنبال هدف بگردد.

فوکوس عکس های من خوب است اما در منظریاب همه چیز تار است.

منظریاب را براساس بینایی خود تنظیم کنید. این کاررا می توانید با ابزار تنظیم دیوپتر که معمولا در نزدیکی منظریاب است انجام دهید.

شناخت سیستم های فوکوس

دوربین های دیجیتال نیز مانند دوربین های فیلم خور،ابزارهای فوکوس متنوعی دارد که کمک می کند بسیار ساده عکس های شفاف بگیرید. در بخش های بعدی رایج ترین برنامه های فوکوس را توضیح می دهد و اینکه چگونه می توان بهترین نتیجه را از آن گرفت.

کاربادوربین هایی که فوکوس ثابت دارند

دوربین های فوکوس ثابت همین هستند_یعنی فوکوس در کارخانه تنظیم می شود و دیگر نمی توان آن را تغییرداد. این دوربین ها برای عکاسی شفاف از هر سوژه ای که در فاصله ای خاص از لنز قرار بگیرد طراحی شده اند. سوژه هایی که خارج از آن دامنه هستند تار می شوند.

دوربین هایی که فوکوس ثابت دارند گاهی به دوربین های "بدون فوکوس"معروفند،زیرا پیش از عکاسی نمی توانید فوکوس را تنظیم کنید. اما این نام گذاری غلط است؛ زیرا حتی اگر تنظیم فوکوس از کنترل شما خارج باشد؛باید به خاطر داشته باشید که سوژه باید در میدان فوکوس دوربین قرار بگیرد.

 

بهره گیری از فوکوس خودکار

بیشتر دوربین های دیجیتال یا لنزهایی که با آن به کار می رود، فوکوس خودکار ارائه می کند؛یعنی دوربین به صورت خودکار پس اندازه گیری فاصله ی بین لنز و سوژه فوکوس را به طور خودکار تنظیم می کند. برای آنکه فوکوس خودکار عمل کند پیش از فشار بر دکمه ی شاتر دو کار زیررا انجام دهید:

1.مطمئن شوید فوکوس خودکار روشن است.

در دوربین های SLR این ابزار را می توانید روی بدنه ی لنز یا دوربین پیدا کنید که سیستم رااز روی فوکوس خودکار به دستی تغییر می دهد. مثلا تصویر پایین عکس این تغییر رادر دوربین های Canon Dslr و لنزهای دیجیتال نشان می دهد. شاید لازم باشد فوکوس خودکار رااز روی منوی گزینه ها فعال کنید.

 

2.عکس را به گونه ای کادربندی کنید که سوژه در دامنه ی فوکوس خودکار قرار بگیرد.

ناحیه ی فوکوس خودکار به بخشی از کادر گفته می شود که دوربین برای تنظی فوکوس استفاده می کند. این ناحیه بسته به سیستم فوکوس خودکار و کلیه ی تنظیماتی که استفاده می کنید متغیر است.برای کمک بیشتر به مراحلی که در زیر آمده است توجه کنید.

3.دکمه ی شاتررا تا نیمه فشار دهید و همان جا نگه دارید.

دوربینتان تصویر را تحلیل می کند و فوکوس را تنظیم می کند. برای آنکه از فوکوس مطلع شوید دوربین علایمی به شما می فرستد. معمولا چراغی که در یا نزدیک منظریاب است سبز می شود و یا دوربین صدای بیپ می دهد. برخی از دوربین ها در منظریاب یک یا چند مربع یا کروشه ی روشن نمایش می دهند تا به شما اطلاع دهد در هنگام فوکوس از چه بخشی از عکس استفاده شده است.

اینکه این فوکوسی که تنظیم شده همیشگی باشد یا خیر به حالت فوکوس خودکار بستگی دارد. برخی از دوربین ها حالت فوکوس خودکار دائم دارند. درصورتی که پس از تنظیم اولیه ی فوکوس سوژه حرکت کند هرجا لازم باشد فوکوس را تنظیم می کنند. دوباره می گوییم که برای جزئیات بیشتربه نکته های زیر توجه کنید.

4.پس از آنکه فوکوس تثبیت شد دکمه ی شاتر را تا آخر فشاردهید تا عکس بگیرید.

اگرچه فوکوس خودکار ابزاری عالی برای عکاسی است،برای آنکه بهترین نتیجه را از این ابزار بگیرید لازم است کمی با چگونگی کار فوکوس آشنا شوید.در اینجا فشرده ای از دفترچه ی راهنمای فوکوس خودکار آمده است:

سیستم های فکوس خودکار:رایج ترین برنامه های فوکوس خودکار که امروزه در دوربین های دیجیتال یافت می شود دو دسته است:

فوکوس تک نقطه:با این نوع فوکوس خودکار،دوربین فاصله ی عنصر را از مکان خاصی که در کادر است می خواند.معمولا ناحیه ی فوکوس در مرکز کادر قرار دارد. در برخی از دوربین ها می توانید از میان نواحی گوناگون فوکوس در کادر،یکی را انتخاب کنید.

فوکوس چند نقطه ای:دوربین فاصله ی چندین نقطه را اندازه گیری می کند و فوکوس را نسبت به نزدیک ترین سوژه یا چند نقطه ای که بالاترین درصد کادررا گرفته اند تنظیم می کند(مانند گروهی که همگی جلوی دوربین ژست گرفته اند).

لازم است بدانید که دوربینتان چگونه فوکوس را تنظیم می کند تا پیش از آنکه با روش تا نیمه فشار دادن شاتر و نگه داشتن آن که قبلا توضیح داده شد فوکوس را ببینید، خودتان عکس را کادربندی کنید تا سوژه در ناحیه ای باشد که مکانیسم فوکوس خودکار تعریف می کند.

برخی ازدوربین ها امکان انتخاب میان دو حالت را برای استفاده در عکس خاص به شما می دهد؛بنابراین برای جزئیات بیشتر به دفترچه ی راهنمای آن مراجعه کنید. به دنبال چیزی بانام حالت AF یا حالت ناحیه ی AF یا چنین چیزی باشید(AF مخفف فوکوس اتوماتیک است).

شاخص های ناحیه ی فوکوس خودکار:بسته به دوربین ممکن است نواحی ای که فوکوس در آن تثبیت می شود به صورت نقطه های کوچک یا کروشه در منظریاب یا صفحه ی نمایش نشان داده شوند.مثلا تصویر زیر علامت های مشخصه ای را نشان می دهد که در دوربین کنون ظاهر می شود؛کنون دارای نه سیستم فوکوس خودکار است و دوربین نیکون دارای سه سیستم فوکوس خودکار نقطه ای.وقتی دکمه ی شاتر را تا نیمه فشار می دهید این علامت های مشخصه روشن می شوند تا بدانید دوربین در کجا فوکوس را تنظیم می کند.

گرچه برای آنکه بدانید علائمی که روی صفحه ی نمایش و منظریاب است به چه معناست،باید به دفترچه ی راهنمای دوربین مراجعه کنید که البته همه ی آن ها به فوکوس مربوط نیست. مثلا مرکز دایره که در منظریاب تصویر آمده است و در سمت چپ قرار دارد، ناحیه ی اندازه گیری نقطه را نشان می دهد، همان ابزار نوردهی که در برخی از دوربین های کنون قرار دارد.در برخی از دوربین ها نیز این علائم برای کادربندی به کمک شما می آیند.

فوکوس خودکار تک سرو:تنظیم پیش فرض فوکوس خودکار در بیشتر دوربین های دیجیتال زمانی قفل می شود که دکمه ی شاتررا تا نیمه نگه داشته اید فوکوس قفل می ماند. این برنامه ی فوکوس گاهی فوکوس خودکار تک سرو نامیده می شود،اما با نام هایی مانند فوکوس خودکار تک شات هم معروف است.

 

فوکوس خودکار تک سرو به شما امکان می دهد روی یک سوژه فوکوس کنید؛حتی اگر می خواهید عکس را کادربندی کنید تا سوژه در ناحیه ی فوکوس خودکار نیفتد. مثلا فرض کنید دوربینتان فوکوس را در مرکز کادر بنا نهاده است اما مایلید سوژه ی شمااز مرکز عکس دورباشد.در ابتدا عکس را کادربندی کنید تا سوژه در وسط قرار بگیرد و سپس دکمه ی شاتررا تا نیمه فشار دهید. پس از آنکه فوکوس تثبیت شد دکمه را در نیمه ی راه نگه دارید، عکس را همان طور که دوست دارید کادربندی کنید و سپس آن را تا آخر فشار دهید. تصویر پایین این تکنیک را نشان می دهد.

 

فوکوس خودکار سرو داریم:استفاده از فوکوس خودکار تک سرو برای عکاسی از یک سوژه ی متحرک سخت است.مثلا سعی دارید از کودکی که به سمت شما می دود عکس بگیرید. شما عکس را کادربندی می کنید و در نقطه ای که درزمان تا نیمه فشاردادن دکمه ی شاتر تعیین شده است قفل می کنید. اما زمانی که می خواهید عکس بگیرید کودک در نیمه ی راه رسیدن به شماست—و دیگر درناحیه ی فوکوس نیست.

می توانید در صورت لزوم مدام فوکوس را قفل و باز کنید،اما بسیار دشوار است و دردسر دارد—تا نیمه فشاردهید،رها کنید،تانیمه فشاردهید،رها کنید،زیر لب زمزمه کنید و نفس بکشید،تا نیمه فشار دهید... به همین منوال.برای ارائه ی راه حل بهتر در این جورمواقع برخی از دوربین ها فوکوس خودکار سرو دائم دارند. در این حالت همان دکمه ی شاتررا تا نیمه فشار می دهید تا فاصله ی فوکوس اولیه را تثبیت کنید.اما اگر دوربین در جلوی لنزها حرکتی حس کند به محض آنکه می خواهید شاتررا تا آخر فشار دهید به صورت خودکار فوکوس مناسب را تنظیم می کند.

توجه داشته باشید که این عملکرد بسته به سازندگان دوربین نام های گوناگون دارد؛مثلا در دوربین های کنون این حالت AL Focus نامیده می شود.

حالت بی نهایت و ماکرو: برخی از دوربین های کامپکت که فوکوس خودکار دارند یکی یا هردوی این حالت های فوکوس تخصصی را ارائه می دهند. حالت ماکرو امکان آن را می دهد تادر فاصله ی نزدیک تر از معمول فوکوس

کنید.به بیان دیگر، برای عکاسی کلوس آپ طراحی شده اند. حالت بی نهایت که گاهی حالت فوکوس منظره(Landscape focusing mode) نامیده می شود برعکس است؛ یعنی در دورترین نقطه ی ممکن فوکوس را تنظیم می کند و برای عکاسی از اشیایی که در دوردست ها هستند مناسب است. وقتی دوربین را در این حالات قرار می دهید حتما دقت کنید که سوژه در دامنه ی فوکوس آن حالت انتخاب شده قرار گیرد.

این حالت های تخصصی فوکوس را نیز با حالت های نوردهی صحنه (ماکرو و منظره) اشتباه نگیرید. این حالت ها نیز برای عکاسی از کلوزآپ و منظره مهندسی شده اند؛ اما معمولا برنوردهی و رنگ و کنتراست و سایر ویژگی های عکس اثر می گذارند و بر فاصله ی فوکوس اثری ندارند. اما به هر حال ممکن است بر عمق میدان که ناحیه ی فوکوس شفاف را در اختیار دارد تاثیر بگذارند.

در نهایت این را نیز بدانید که حتی پیشرفته ترین سیستم های فوکوس خودکار نیز ممکن است نتواند در نورکم کار خودرا خوب انجام دهد.برخی از انواع اشیا نیز مکانیسم فوکوس خودکار را دچار سردرگمی می کنند:اشیایی که پشت میله های عمودی قرار دارند(مانند شیر در باغ وحش)، صحنه های با کنتراست پایین (مانند قایق خاکستری در هوای ابری)،و اشیایی که نوررا منعکس می کنند از مشکل سازترین آن ها هستند.

اگردوربینتان فوکوس دستی دارد آسان ترین راه حل آن است که به آن حالت بروید و کار فوکوس را خودتان انجام دهید. اگر دوربینتان فوکوس دستی ندارد می توانید روی شی دیگری که در همان فاصله ی لنز از سوژه ی اصلی قرار دارد فوکوس را قفل کنید و سیستم فوکوس خودکار را گول بزنید. پس از آنکه فوکوس را قفل کردید در صورت لزوم عکس را دوباره کادربندی کنید.

فوکوس دستی

در دوربین های دیجیتال SLR می توانید فوکوس خودکار را کنار بگذارید و درعوض حلقه ی فوکوس روی لنز را بادست بچرخانید. ابتدا باید روی لنز یا بدنه ی دوربین، یا منوی آن و یا هردو حالت تنظیم دستی را انتخاب کنید. این مراحل بسته به محل قرارگیری حلقه ی فوکوس از دوربینی به دوربین دیگر متغیر است.

برخی از دوربین های کامپکت بسیار پیشرفته نیز فوکوس دستی دارند. اگرچه برخی از مدل ها مکانیسم فوکوس سنتی دارند که در آن حلقه ی فوکوس روی لوله ی لنز را می چرخانید، اما بیشتر آن ها از شما می خواهند تا فاصله ای که می خواهید دوربین فوکوس کند از روی منو انتخاب کنید.

فوکوس صحیح به ویژه برای عکس های کلوزآپ مانند تصویر زیر بسیار ضروری است؛ زیرا اگر تنها یک اینچ آن طرف تر از فوکوس دقیق باشید عکس غیرقابل قبولی به شما تحویل می دهد. مثلا دراین عکس آن یک اینچ اشتباه در محاسبه فوکوس را روی ساقه می اندازد،به جای آنکه جلوی کادر بیندازد که جالب ترین بافت ها در آن وجود دارد. بنابراین وقتی با دوربینی که از شما می خواهد آن را روی فاصله ی فوکوس خاصی قرار دهید عکس کلوزآپ می گیرید خط کش بیاورید و مطمئن شوید که فاصله ی دوربین از شی دقیق است. لزوما نمی توانید از روی منظریاب یا ال سی دی، نامناسب بودن فوکوس را دریابید.

 

نمایش کمی عمق میدان

یکی ازراه هایی که می توان عکاس هنرمندتری شد این است که یاد بگیرید چگونه می توان عمق میدان را کنترل کرد؛ یعنی همان فاصله ای که در آن فوکوس شفاف برقرار است. با عمق میدان کوتاه و عمق بیت تنها اشیایی که نزدیک سوژه هستند شفاف می افتند، مانند عکس سمت چپ در تصویر زیر این نوع عملکرد برای عکاسی پرتره عالی است؛ زیرا اجازه نمی دهد تا تصویر زمینه توجه را از سوژه ی اصلی برگرداند.

 

 

از طرف دیگر وقتی می خواهید به همه چیز در کادر اهمیت یکسانی دهید از عمق میدان وسیع تر استفاده کنید که تا فاصله ی زیادی از نقطه ی فوکوس شمارا شفاف می اندازد. عمق میدان وسیع مانند تصویر پایین  معمولا برای منظره ها و عکس های معماری مناسبند. در این عکس فوکوس بر اساس تصویر زمینه تنظیم شده است اما تمامی سوژه هایی که در دوردست هستند نیز به همان شفافی است.

از عمق میدان می توانید به سه روش استفاده کنید:

طول کانونی لنز را تغییر دهید.طول کانونی که با مقیاس میلی متر اندازه گیری می شود زاویه ی منظره و بزرگی اشیا در کادر و عمق میدان را تعیین می کند.طول کانونی بلند مانند همان که از لنز تله به دست می آید عمق میدان کوتاهی ایجاد می کند. ازطرف دیگر لنزواید طول کانونی کوتاهی دارد و عمق میدان بزرگ تری ایجاد می کند.

عکس زیر نمونه ای معرفی کرده است. هردو عکس با دهانه ی دیافراگم اف 5.6 گرفته شده اند، اما عکس بالایی طول کانونی کوتاه تری دارد(با زاویه ی بازتر). بنابراین بخش اعظم صحنه در حیطه ی فوکوس شفاف می ماند. توجه کنید که هردو طول کانونی در اینجا در دامنه ی تله فتو قرار دارند؛یعنی عمق میدان حتی در تصویر بالایی نسبتا کم است.

 

چنانچه لنز زوم اپتیک داشته باشید تنها با زوم کردن و از زوم درآوردن می توانید طول کانونی را تغییر دهید. یا اگر SLR دارید می توانید لنزهای مختلف با طول های کانونی گوناگون تهیه کنید یا حتی چند لنز بخرید که دامنه ی زوم های متنوعی دارند. اگر دوربینتان زوم اپتیک ندارد، تنها باید به همان طول کانونی بسنده کنید.

زوم دیجیتالی هیچ تغییری در عمق میدان ایجاد نمی کند. زوم دیجیتال تنها در کوچک یا بزرگ کردن عکسی که دارید دخالت دارد.

 

فاصله ی بین دوربین و سوژه را تغییر دهید.همچنان که به سوژه نزدیک تر می شوید، عمق میدان کاهش می یابد و بادور شدن از آن عمق میدان گسترش پیدا می کند.

تمرین به کارگیری راهکارهای عمق میدان مهم است؛ زیرا کمک می کنند تا به اهداف ترکیبی گوناگونی دست یابید. مثلا عکس های تصویر پایین را در نظر بگیرید. سوژه ها در هر دو عکس عالی هستند. اما به پس زمینه ها توجه کنید.در تصویر سمت چپ بخشی از یک ناودان از روی شانه ی پسر به سمت بالا رفته است و در گوشه ی چپ بالا در نور شکسته شده است. هردوچشم را از سوژه های اصلی منحرف می کند. در عکس سمت راست این چشم آزارها دیگر معلوم نیستند و عکس با دور کردن دوربین و سپس زوم کردن روی سوژه به دست به دست آمده است.

کنترل رنگ

در دنیای عکاسی با فیلم،عکاسان با به کارگیری فیلم های مختلف و فیلترهای لنز گوناگون دررنگ دست کاری می کردند. مثلا اگر منظره هایی می خواهید که آبی پررنگ و سبز زنده داشته باشد از فیلم هایی استفاده کنید که بر این دورنگ تاکید می کند.از طرف دیگر اگر عکاسی پرتره می کنید شاید بخواهید از فیلتر زرد کهربایی برای لنز استفاده کنید تا صحنه را غرق در درخششی گرم و طلایی کند و ته مایه ی رنگ پوست را بیشتر نشان بدهید.

در دنیای دیجیتال داستان چیز دیگری است، اما هنوز هم گزینه های زیادی برای دست کاری دررنگ دارید—درواقع این گزینه ها بسیار بیشتر از دنیای عکاسی با فیلم است و نیازی نیز به آن نیست تا یک کیف پر از فیلم ها و فیلترهای گوناگون را دنبال خود بکشید.

تنظیم رنگ با تعادل سیاه و سفید

منابع گوناگون نور دماهای رنگ متغیری دارند که کلمه ای فانتزی برای گفتن آن است که عکس دارای مقادیر مختلف نور قرمز و سبز و آبی است.

دمای رنگ بر مقیاس درجه ی کلوین است و در تصویر پایین نمایش داده شده است.خورشید نیم روز دارای 5500 کلوین است که معمولا با حروف اختصاری 5500 K نوشته می شود و نباید آن را با 5500 کیلوبایت که آن هم 5500K نوشته می شود اشتباه گرفت.

 

 

در بسیاری از دوربین های دیجیتال تعادل رنگ سفید به صورت خودکار انجام می شود. اما بسیاری از مدل ها نیز امکان تنظیم دستی را می دهند. چرا می خواهید تعادل رنگ سفید را دستی انجام دهید؟ زیرا گاهی تنظیم خودکار تعادل رنگ سفید آن قدر وسیع نیست که بتواند ته  رنگ های غیر ضروری را حذف کند؛ به ویژه آنکه وقتی صحنه با انواع نورهای گوناگون که دماهای رنگ گوناگونی دارد نورانی شده باشد. اگر دقت کرده باشید سفید در صفحه ی شما کاملا سفید نیست یا اینکه عکس ته رنگ عجیبی دارد. می توانید با حالت خودکار یا تنظیم دستی تعادل رنگ سفید و قراردادن آن روی منبع رنگی ویژه ای که برای آن تعریف شده است، این مشکل را رفع کنید.

 

تصویر پایین این امررا که چگونه تنظیم تعادل رنگ سفید بر رنگ های عکس اثر دارد به شما نشان می دهد. وقتی بیشتر دوربین ها روی حالت تعادل رنگ سفید خودکار تنظیم شده باشند، از عهده ی نمایش رنگ به خوبی بر می آیند. اما این شرایط عکاسی دوربین را در دست انداز انداخته استف زیرا سوژه با سه منبع مختلف نور نورپردازی شده است. اتاق دارای لامپ فلورسنت است که از بالا به سوژه می تابد؛ از سمت چپ سوژه(سمت راست عکس) هم نور روشن روز از پنجره ی بزرگی به داخل می تابد. اضافه شدن فلاش نیز به این جمع موقعیت را پیچیده تر کرده است.

 

این تصویر با تنظیم خودکار ته رنگی زرد دارد. به این علت که در حالت خودکار بیشتردوربین ها وقتی فلاش روشن هستند رنگ هارا براساس نور فلاش تنظیم می کنند(به همین دلیل است که نتیجه ی عکس دوربین در حالت فلاش و خودکار یکسان درآمده است). اما تعادل رنگ برای دمای رنگ فلاش، فکر دو منبع دیگر نوررا که بر سوژه می تابد نکرده است.در این مورد خاص تنظیم روی عکاسی در نور فلورسنت دقیق ترین تعادل رنگ را به دست می دهد و دومین گزینه ی نزدیک حالت آفتابی است

وقتی کارتان با تنظیم دستی تمام شد عادت کنید که تنظیم دوربین را به حالت خودکار AWB یا تعادل رنگ سفید خودکار برگردانید. در غیر این صورت اگر در نور دیگری عکاسی کنید احتمال آن می رود که در آن عکس رنگ خوب ظاهر نشود.

تغییر تعادل رنگ سفید

برخی دوربین ها به غیر از آنچه با شش یا هفت حالت تنظیم دستی معمول می توانید انجام دهید، راه دیگری برای اصلاح تعادل رنگ سفید ارائه می کنند.شاید بتوانید با ایجاد تغییر ناچیزی در تنظیمات تعادل رنگ سفید دوربین این مشکل را از بین ببرید. مثلا در برخی از دوربین های کانن می توانید در تعادل رنگ سفید دست کاری کنید و ته رنگ های محور آبی/زرد و سبز/سرخابی را تغییر دهید

تنظیماتی که صورت می گیرد این است که تعادل رنگ سفید سه قدم به سمت کهربایی و یک قدم به سمت سرخابی میرود.

تنظیم تعادل رنگ سفید بر پایه ی صفحه ی خاکستری

برخی از دوربین ها این امکان را می دهند تا عکسی را به عنوان مرجع انتخاب کنید که دوربین در هنگام تعادل رنگ سفید به آن مراجعه کند و میزان لازم تعادل را دریابید و رنگ های غیرضروری را از بین ببرد.این ابزار معمولا کارامد ترین و مطمئن ترین راه برای به دست آوردن رنگ صحیح است.

روش کار این گونه است:یک صفحه ی خاکستری طبیعی می گیرید و روی آن صفحه نوری که مدنظر دارید می تابانید(این کارت هارا می توانید از دوربین فروشی محل به قیمت زبر 20 دلار تهیه کنید). سپس دوربین مشخص می کند که برای به دست آوردن رنگ طبیعی به چه تعادل رنگ سفیدی نیاز است.

براکت تعادل رنگ سفید

اگر از نوری که سوژه ی شما را روشن کرده است مطمئن نیستید،به سراغ براکت تعادل رنگ سفید بروید. این اصطلاح قلنبه سلمبه یعنی از یک سوژه چند عکس با چند تنظیم تعادل رنگ سفید بگیرید.

برخی از دوربین ها براکت خودکار دارند که بر اساس تغییر تعادل رنگ سفید تنظیم می شود. با این ابزار ابتدا یک تعادل رنگ سفید انتخاب می کنید_آفتابی،ابری یا هر چیز.سپس به دوربین می گویید در این تنظیم یک عکس بگیرید و بعد درحالتی که تنها کمی با تنظیم اول متفاوت است،اما در همان حال و هوا قرار دارد عکس دوم را بگیرید و عکس سوم رابا تغییر رنگ به سمت دیگری بگیرید.

استفاده از تعادل رنگ سفید برای جلوه

رنگ هارا ممولا به دودسته ی "گرم" و "سرد" تقسیم می کنند. رنگ های سرد در دامنه ی رنگ های آبی/سبز است و رنگ های گرم از زرد/قرمز/نارنجی تشکیل شده اند.نور نیز گرم و سرد دارد: مثلا نورشمع نوربسیار گرمی ست، در حالی که نور فلاش بسیار سرد است.

اگر به مقیاس کلوین فکر می کنید دسته بندی رنگ ها به گرم و سرد گیج کننده است.رنگ هایی که نور مایل به آبی از خود متصاعد می کنند دمای کلوین بالاتری از آن هایی دارند که نورهای گرم تری از بیرون می دهند،و بیشتر ما فکر می کنیم دمای بالاتر یعنی گرمای بیشتر.

با فرض آنکه دوربینتان اجازه ی تنظیم دستی تعادل رنگ سفید را به شما دهد،به آسانی می توانید تنظیم های مختلف را امتحان کنید تا ببینید کدام یک آن جلوه ی گرم یا سردی که مدنظر دارید فراهم می کند. ترفند این است که از تنظیم تعادل رنگ سفیدی استفاده کنید که برای آن منبع نوری طراحی شده باشد که دمای رنگ آن با منبع نور صحنه متفاوت باشد؛مانند زیر:

برای رنگ های گرم تر:از تنظیماتی برای تعادل رنگ سفید استفاده کنید که برای منابع نوری مایل به آبی طراحی شده است و درصدر مقیاس کلوین قرار دارد مانند فلاش و ابری.دوربین،باتصور آنکه نور بسیار آبی است،رنگ هارا به سمت گرم تر تغییر می دهد.اگر در نوری عکاسی می کنید که درواقع سرد نیست،رنگ هایی که گرفته می شود  در نهایت کمی از خنثی بودن به سمت گرم بودن می رود.

برای رنگ های سرد:از تنظیماتی برای تعادل رنگ سفید استفاده کنید که برای منابع نوری مایل به رنگ های گرم طراحی شده است و درپایین جدول کلوین قرار دارد،مانند نور آفتابی لامپ.

برای نمونه به عکس پایین نگاه کنید.نورواقعی دراین صحنه نورروشن و شدید روز است که از پنجره ی بالای سربر سوژه می تابد. در تنظیم تعادل رنگ سفید روی day light رنگ ها خنثی هستند_یا به بیان دیگر بدون رنگی که از نورگرفته شود ارائه شده اند. عکاسی با تنظیم دوربین روی Cloudy عکس راست را می دهد. دوربین جلوه ای گرم کننده به کل عکس داده است، زیرا فکر کرده که این کارجبران رنگ مایه ی آبی آسمان ابری را می کند.این تغییر روی میله های آهنی بالای صحنه و روی دیوارها بیشتر مشهود است،زیرا در عکس اصلی قهوه ای کم رنگ و درنسخه ای که با تنظیم Cloudy گرفته شده است طلایی است.

بنا به همین دلیل است که به کاربردن فلاش در نور آفتاب روشن جلوه ای گرم به عکس می دهد.بسیارراحت است که بگوییم فلاش برای بسیاری از سوژه ها در فضای آزاد نورخوبی می دهد. مثلا درمورد عکاسی پرتره فلاش موجب می شود که سایه های زیربینی و چشم ها ازبین برود.اگرفلاش را روشن کردید می توانید تعادل رنگ سفید را روی خودکار بگذارید،زیرا هر زمان که فلاش را فعال می کنید دوربین به طور خودکار رنگ هارا اصلاح می کند.

عکاسی بافرمت Raw برای کنترل محض رنگ

آیا دوربینتان امکان عکاسی با فرمت Raw می دهد؟دوربین برخلاف عکاسی در فرمت JPEG ، هیچ تنظیمی برای تعادل رنگ سفید_یا تنظیم رنگ های دیگر_انجام نمی دهد.در عوض وقتی در کامپیوتر می خواهید آن را تبدیل به فرمتی استاندارد(مانند TIFF) کنید به آن رنگ می بخشید.

ابزارهای رنگی که در این تبدیل دخیل هستند به برنامه ی تبدیل Raw بستگی دارند که استفاده می کنید. تصویر زیر ابزارهای موجود در نسخه ی Adobe Photoshop Elements را نشان می دهد. دراین برنامه می توانید یکی از تنظیمات از پیش تعیین شده ی تعادل رنگ سفیدرا اعمال کنید(ابری،آفتابی و غیره)و یا نوارهای کناری صفحه برای تنظیم رنگ آن به کارببرید. می توانید رنگ را اشباع کنید و به عکس طراوت ببخشید.

اگرچه عکس های Raw زمان زیادی پشت کامپیوتر می طلبد و دارای پیچیدگی های بسیار است،اما مطمئنا ابزار کنترل رنگ دقیق تری در اختیارتان قرار می دهد.مهم تر از آن اینکه رنگ مطمئن تری برایتان فراهم می آورد. اگر با فرمت jpeg عکاسی کنید و درتعادل رنگ سفید اشتباه کرده باشید،در نهایت گرفتار عکسی با رنگ مایه ی نازیبایی می شوید.

مروری برسایر گزینه های رنگ

رنگ های از پیش تنظیم شده برای حالت های نوردهی پیشرفته:اگر ترجیح می دهید با حالت نوردهی پیشرفته مانند نوردهی خودکار تقدم شاتر یا نوردهی دستی کار کنید،شاید بازهم تنظیم رنگ خودکار را نیز بتوانید برای عکس هایتان به کار برید.شاید یکی از تنظیمات از پیش تعریف شده مختص رنگ های تند و دیگری برای پالت رنگ های خنثی تر باشدو بقیه بررنگ های خاصی در طیف رنگ تاکید داشته باشند.

تنظیم اشباع رنگ:بسیاری از دوربین ها حتی مدل های ابتدایی امکان افزایش اشباع رنگ یا شدت رنگ را می دهند. با افزایش بیش از حد اشباع رنگ ممکن است جزئیات تصویر را از دست بدهید.

این فیلترهایی که داخل دوربین تعریف شده اند جالب و سرگرم کننده اند؛اما اگر می خواهید ازادی عمل بیشتری داشته باشید، مثل همیشه عکس خودرا بگیرید و سپس در برنامه ی ویرایش عکس جلوه های رنگ را اعمال کنید. در بسیاری از برنامه های ویرایش،عکس رنگی را که می خواهید در عکس اصلی روی آن تاکید شود،برای نسخه ی تک رنگ خود انتخاب می کنید و تنظیمات مربوط به کنتراست و نوردهی را نیز می توانید انجام دهیدکه پس از هر تغییر عکس ازحالت رنگی به تک رنگ لازم است.اگرهم از فیلتر های درونی دوربین استفاده کردید حتما دقت کنید که دوربین نسخه ی تمام رنگی را حفظ کند. یادتان باشد همیشه می توانید عکس رنگی را تک رنگ کنید،اما بر عکس آن امکان پذیر نیست.

 

ارسال نظر

نام شما :
ایمیل :
تلفن تماس :
متن پیغام :
نمایش همه
علاقه مندی ها ()