چگونه از رفلکتور استفاده کنیم؟

10 / 10
از 1 کاربر
« بازگشت به لیست مقالات | شنبه 12 بهمن 1398 در ساعت 18 : 30 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

چگونه از رفلکتور استفاده کنیم؟

در دنیای عکاسی هیچ اتفاقی بدون نور نمی افتد. در بیشتر موارد، دو نوع نور وجود دارد که عکاسان با آن کار می کنند: نور طبیعی و نور مصنوعی. اگرچه من خودم اغلب از نور مصنوعی استفاده می کنم، اما ترجیح می دهم در هر زمان ممکن از نور طبیعی استفاده کنم و خودم را عکاس با نور طبیعی بدانم. یکی از ابزارهایی که بیشترین تفاوت را در عکاسی با نور طبیعی من (و حتی عکاسی استودیویی) ایجاد می کند, رفلکتور است. در این مقاله، من به شما نشان می دهم که چگونه با استفاده از یک رفلکتور عکس هایتان را با بازتاب نور به طور مؤثر بهبود ببخشید.

1) انتخاب یک رفلکتور

اگر قبلاً یک رفلکتور نداشته اید، گزینه هایی که پس از شروع به کار در اختیار دارید ممکن است بسیار زیاد باشد. رفلکتور ها بزرگ و کوچک دارند. رفلکتور ها عموما دایره ای, مستطیلی و مثلثی می باشند. رفلکتور ها دارای سه رنگ سفید, طلایی و نقره ای و همچنین ترکیب این سه رنگ با نام های سان فایر, نقره ای نرم و تلفیقی هستند.

یکی از اولین مواردی که باید در مورد آن تصمیم بگیرید، اندازه رفلکتور موردنیاز شماست. اگر عموماعکاسی پرتره انجام می دهید, رفلکتور کوچکتر ممکن است برای شما نسبت به یک رفلکتور بزرگتر بهتر باشد. البته, رفلکتور بزرگتر منطقه ای بزرگتر با نور نرمتر را ایجاد می کند, اما کنترل رفلکتور های بزرگتر نیز سخت است, بنابراین باید با آن سازگاری کنید. رفلکتور 110 سانتی متری سایز معمول است که ترکیبی از استفاده آسان و نور مناسب است.

هنگامی که سایز مد نظرتان را پیدا کردید, می توانید به دنبال برند ها و اشکال مختلف بگردید.ممکن است رفلکتور هایی پیدا کنید که دارای دسته, براکت یا قاب باشند. همچنین رفلکتور هایی را پیدا خواهید کرد که هیچ ویژگی خاصی نداشته باشند. اگر شما یک رفلکتور دسته دار یا قاب دار انتخاب کنید, معمولا پول اضافی پرداخت کردید و گزینه های کمتری در اختیار دارید, اما راحتی استفاده از آن ممکن است ارزش پرداخت پول اضافی را داشته باشد.

در آخر, شما باید انتخاب کنید رفلکتور شما چه رنگ و جنسی باشد. این مسئله صرفاً شخصی است و بسته به شرایط نوری که با آنها کار می کنید ممکن است تغییر کند. به شخصه، من سفید یا ترکیبی از سفید/نقره ای را ترجیح می دهم. مگر اینکه یک روز ابری باشد, به نظرم نقره ای بسیار منعکس کننده و آیینه ای, و طلایی بسیار گرم است. خوشبختانه, بیشتر رفلکتور ها دارای کاور هایی با جنس مختلف هستند که می توانید بسته به نیازتان آنها را به سرعت تغییر دهید.

2) استفاده از رفلکتور

تقریبا به اندازه گزینه های موجود رفلکتور, روش استفاده از آن وجود دارد. می توانید خودتان آن را نگه دارید, یک نفر دستیار آن را نگه دارد, خود سوژه آن را نگه دارد, آن را به جایی تکیه دهید یا یک پایه مخصوص نگه داشتن رفلکتور خریداری کنید. حتی می توانید سوژه را روی آن بنشانید.

مانند هر منبع نوری, بزرگی آن بسته به سوژه دارد, و نور نرمتر خواهد بود. من ترجیح می دهم از رفلکتور استفاده کنم تا یک نور نرم و کامل داشته باشم, بنابراین من معمولا از طرف سفید یا سفید/نقره ای استفاده می کنم و سعی می کنم تا جایی که امکان دارد به سوژه نزدیکشان کنم. اگر نور زیادی در اختیار نداشته باشم و مجبور باشم از طرف نقره ای استفاده کنم, رفلکتور را از سوژه دور می کنم در نتیجه نور بر نور طبیعی غلبه نکرده و فقط مانند تکمیل کننده عمل می کند.

رفلکتور همان کاری را انجام می دهد که از اسم آن پیداست: نور را بازتاب می کند. اگر از طرف نقره ای یا طلایی آن استفاده می کنید, اجازه ندهید سوژه تان مستقیم به آن نگاه کند, مخصوصا در نور کامل خورشید! اتفاقی که می افتد این است که آنها موقتا کور می شوند. دیدن مسیر فرود نور هنگام استفاده از رنگ طلایی یا نقره ای آسان است. وقتی از رفلکتور سفید استفاده کنید این کار کمی سخت است. بهترین روشی که برای استفاده از رفلکتور سفید پیدا کردم, حرکت دادن آن به جلو یا عقب برای دیدن نور روی سوژه است. این تغییر ممکن است ظریف باشد، اما با کمی تمرین می توانید زاویه مناسبی برای بازتاب خود پیدا کنید.

اگرچه واضح به نظر می رسد, اگر در پیدا کردن نور بازتاب شده روی سوژه تان مشکل دارید, مطمئن شوید که نور مستقیم به رفلکتور برخورد می کند. بیشتر اوقات یک شاخه یا حتی سوژه روی رفلکتور ایجاد سایه می کند, و به طرز قابل توجهی مقدار نور بازتاب شده را کاهش می دهد.

3) نور طبیعی

هرکس خودش ترجیح می دهد که چگونه و چه موقع از رفلکتور با نور طبیعی استفاده کند, اما من می خواهم به شما موقعیت هایی را بگویم که ترجیح می دهم از رفلکتور استفاده کنم. من همه را تشویق می کنم تا رفلکتور های متفاوتی با شرایط نورپردازی متفاوت را تجربه کنند تا بهترین را برای خودشان پیدا کنند.

بیشتر عکسهای من از نور پس زمینه تشکیل شده اند. قبل از اینکه شروع به استفاده از رفلکتور کنم, فقط بک گراند را سفید می کردم و از این بابت خوشحال بودم. وقتی شروع به استفاده از رفلکتور کردم فهمیدم می توانم بک گراند را با افزایش تفاوت در نوردهی سوژه و بک گراندم, کمی به تصاویرم برگردانم. برای عکس هایم با نور پس زمینه, چه در نیمه روز و چه در ساعات طلایی, معمولا یک رفلکتور سفید را درست کنار صورتم نگه می دارم در نتیجه سوژه را با نوری که از روبروی آنها می تابد, کامل می کنم.

بعضی اوقات نوری که با آن کار می کنم زیبا است, اما زیر چشم های سوژه بسیار تاریک می شود به طوری که هیچ نوری را به صورتش بازتاب نمی کند. این مشکل معمولا در یک جای تاریک یا چمنزار اتفاق می افتد. این موقعیت می تواند به سایه های تیره زیر چشم منجر شود. در این شرایط, من یک رفلکتور بزرگ روبروی آنها روی زمین یا با یک زاویه قرار می دهم و مطمئن می شوم به اندازه کافی به آنها نزدیک است. در تصویر اول از میا, من بالای رفلکتور را روی پاهایم تکیه دادم و قسمت پایین آن را روی انگشتان پای او گذاشتم. بعضی اوقات من آنها را مجبور می کنم روی رفلکتور بنشینند, مانند تصویر دوم از ملوری.

اگر نور به اندازه کافی خوب نباشد, مانند یک روز کاملا ابری, سایه های زیادی اطراف چشم های سوژه ایجاد می شود. در این شرایط, من یک رفلکتور درست زیر صورت سوژه, خارج از تصویر قرار می دهم. در تصویر زیر, من بری را مجبور کردم رفلکتور را زیر صورتش نگه دارد, در نتیجه سایه های زیر گونه و چشم هایش پر شد.

بعضی اوقات, من حتی از رفلکتور به عنوان نور اصلی استفاده می کنم. در تصویر زیر از سانی, او در سایه با یک نور حاشیه از طلوع خورشید ایستاده بود (تصویر بالایی یک عکس تستی برای گرفتن نوردهی بک گراند صحیح بود). من می خواستم بک گراند را تاریک تر نگه دارم, بنابراین به جای نوردهی بیش از حد تصویر, من خواهر او را مجبور کردم یک رفلکتور طلایی بزرگ را نگه دارد به طوری که با نور بازتاب شده روشن شود و بک گراند و نور حاشیه خورشید تغییری نکند (تصویر پایین).

بعضی اوقات من می دانم که باید از رفلکتور استفاده کنم اما تصمیم می گیرم که این کار را نکنم. در تصویر های پایین از کلیر, من می دانستم قرار دادن رفلکتور در چمن افکتی که می خواهم را از بین می برد. در تصویر بالایی می توانید ببینید که چگونه نور زیادی در چشمان او بازتاب نمی شود. من باید اعتماد می کردم که می توانم مقداری نور مکمل را داخل چشمانش با برنامه ویرایش عکس اضافه کنم. تفاوت ظریف است, اما خوشحالم که به جای محو کردن چمن ها با رفلکتور, از وسط آنها عکس گرفتم.

4) نور مصنوعی

وقتی در استودیو عکس می گیرم, همیشه از رفلکتور استفاده می کنم. برای کار هایی به سادگی عکاسی پرتره, به جای استفاده از چند نور و گرفتن نسبت درست میان آنها, یک رفلکتور در طرف مقابل سوژه از نور اصلی قرار می دهم. این کار به طور خودکار یک نور مکمل با نسبت درست به من می دهد که می دانم مستقیما هر تنظیماتی که قدرت نور اصلی را درست کرده را دنبال می کند. در تصویر زیر از رنی, من یک سافت باکس بزرگ در قسمت چپ و یک رفلکتور بزرگ در قسمت راست دوربین قرار دادم.

 یکی دیگر از راه های استفاده از رفلکتور با منبع نور مصنوعی این است که به سادگی نور را از آن بازتاب دهید. بارها و بارها وجود داشته است که من بدون یک سافت باکس در مکان مورد نظر حاظر شدم، اما همیشه رفلکتور همراه دارم. در شرایطی که هیچ نوری برای بازتاب ندارم, می توانم یک فلاش کوچک مانند اسپیدلایت SB-700 را از یک رفلکتور بزرگ بازتاب دهم تا یک منبع نور نرم و بزرگ ایجاد کنم.

5) نتیجه گیری

به نظر من رفلکتور ارزان ترین, ساده ترین, متنوع ترین و مفید ترین قطعه در تجهیزات نورپردازی است که شما می توانید بخرید. همانطور که مشاهده می کنید، هیچ محدودیتی در مورد نحوه استفاده از رفلکتور وجود ندارد. با وجود تنوع شکل, اندازه و جنس های موجود, حتما مدلی وجود دارد که برای شما مناسب باشد.

ارسال نظر

نام شما :
ایمیل :
تلفن تماس :
متن پیغام :
نمایش همه
علاقه مندی ها ()