مفهوم فاصله کانونی در عکاسی

10 / 10
از 1 کاربر
« بازگشت به لیست مقالات | شنبه 26 بهمن 1398 در ساعت 15 : 39 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

مفهوم فاصله کانونی در عکاسی

بسیاری از عکاسان مفهوم فاصله کانونی را به اشتباه درک می کنند. برخلاف تصور برخی افراد ، فاصله کانونی یک لنز ، ابعاد فیزیکی لنز نیست و ارتباطی با اندازه کلی آن ندارد. بنابراین, فاصله کانونی چیست؟ در این مقاله, من به این سؤال پاسخ می دهم و درباره چگونگی انتخاب فاصله کانونی مناسب برای استایل عکاسی تان بحث می کنیم.

تعریف طول کانونی

بدون وارد شدن به بحث های عمیق فیزیکی, فاصله کانونی یک لنز ویژگی بصری آن است. این ویژگی فاصله ی بین مرکز بصری لنز و سنسور دوربین (یا صفحه فیلم), به میلیمتر, محاسبه می کند و با فوکوس دوربین تا بینهایت مشخص می شود.لنز ها با فاصله کانونیشان نام گذاری می شوند, شما می توانید این اطلاعات رو را روی بدنه لنز پیدا کنید. برای مثال, یک لنز 50mm فاصله کانونی 50 میلیمتری دارد.

در تعریف فاصله کانونی, من به "مرکز بصری" لنز اشاره کردم. شاید تعجب کنید که مرکز بصری چیست. خب, یک لنز دوربین از یک قطعه شیشه تک درست نشده است. در عوض, ترکیب عناصر لنز و گروه های عناصر است. این ترکیبات به فوکوس روی نور و کاهش تحریفات تصویر کمک می کند. منطقه ای که تمام اشعه های نور برای شکل گیری یک تصویر شارپ همگرا می شوند به عنوان مرکز بصری لنز شناخته می شود.

فاصله کانونی خاصیت لنز است, نه دوربین. منظور من از این حرف این است که یک لنز 50 میلیمتر, صرف نظر از اینکه دوربین فول فریم, کراپ سنسور یا فرمت معمولی باشد, یک لنز 50 میلیمتر است. اگرچه, اندازه سنسور در میدان دید ترکیب لنز / دوربین نقش دارد, اما فاصله کانونی آن هیچ فرقی نمی کند.

موارد مهم

درحالی که مفهوم فاصله کانونی ممکن است به بعضی از مردم, به عنوان عکاس, وابسته باشد اما چیزی نیست که بخواهید آن را حفظ کنید. آنچه که برای فهمیدن مهمتر است, چیزی است که فاصله کانونی به ما می گوید. فاصله کانونی زاویه دید لنز را به ما توضیح می دهد. یعنی چقدر از صحنه روبروی ما را لنز در بر می گیرد. و به علاوه, سوژه ها چقدر بزرگ داخل فریم ظاهر می شوند. هر چه فاصله کانونی یک لنز بلند تر باشد, زاویه دید آن باریک تر است. سوژه ها با استفاده از لنز هایی با فاصله کانونی بلند, بزرگتر از چیزی است که ما با چشمانمان می بینیم. از طرف دیگر, لنز هایی با فاصله کانونی کوتاه از زاویه دید وسیع تری برخوردار هستند. بنابراین, عناصر داخل فریم, خیلی کوچکتر از چیزی که مقابل چشمان ما هستند به نظر می رسند.

نگاهی به این تصویر بیندازید. طبق گفته نیکون, لنز 500mm f/5.6 این شرکت دارای زاویه دید 5 درجه ای است, درحالی که لنز 50mm f/1.4 آن دارای زاویه دید 46 درجه ای می باشد. و در آخر, لنز 20mm f/1.8 آن دارای زاویه دید 94 درجه است. همانطور که می بینید, لنز 500 میلیمتری طولانی تر, تکه کوچکتری از صحنه را در بر می گیرد. در نتیجه, تنها قسمتی از یک قایق داخل عکس قرار می گیرد. از طرف دیگر, لنز 50 میلیمتری زاویه دید وسیع تری دارد. با ایستادن در همان نقطه, شما می توانید بخش خیلی پهناور تری از صحنه را بگیرید, به اضافه چند قایق و چند صخره در دور دست. اگرچه, با لنز 20 میلیمتری, شما می توانید کل صحنه را در یک قاب بگیرید.

در سفر اخیرم به دریاچه تاهو, هنگام کوهنوردی به دو صخره داخل تصویر برخورد کردم. اگر چه همراه خودم سه پایه نداشتم, روی سنگ ها نشستم و هر 4 عکس را از یک نقطه گرفتم. توجه کنید که هنگامی که روی صخره نورد زوم می کنم, تصوایر من از صحنه باریک می شوند. در فاصله کانونی 25 میلیمتر, شما به سختی می توانید چند مرد را ببینید. از طرف دیگر, در فاصله کانونی 140 میلیمتری می توانید حالت چهره صخره نورد را ببینید. در ضمن, قبل از اینکه بیفتد, به آرامی از صخره ها پایین بیاید و با خیال راحت به زمین برسد, برنامه داشت 3 متر دیگر بالا برود!



میدان دید و فاصله کانونی معادل

اصطلاحات "زاویه دید" و "میدان دید" معمولا به جای یکدیگر استفاده می شوند. اگرچه, همانطور که در بالا گفتم, زاویه دید ویژگی بصری لنز است و بدون توجه به اینکه از چه نوع دوربینی استفاده می کنید, تغییر نمی کند. میدان دید, از طرف دیگر, نتیجه ترکیب دوربین / لنز است. میدان دید نه تنها به فاصله کانونی لنز بستگی دارد بلکه به اندازه سنسور دوربین نیز وابسته است.

دوربین فول فریم دارای سنسوری است که هم اندازه یک فیلم نگاتیو 35 میلیمتری می باشد (36mm x 24mm). اگرچه, دوربین هی دیجیتال امروزه بسته به مدل و سازنده دوربین از اندازه های سنسور متفاوتی برخوردار هستند. سنسور هایی که کوچکتر از فول فریم هستند کراپ سنسور در نظر گرفته می شوند. این اصطلاح از آنجا ناشی می شود که این سنسور های کوچکتر مقدار کمتری از صحنه را مشاهده می کنند, به همان روشی که کراپ کردن یک تصویر نمایان می شود.

عبارت "فاصله کانونی مؤثر" (همچنین به عنوان فاصله کانونی معادل 35 میلیمتر نیز شناخته می شود) برای فرض کردن آنچه لنز در حسگر 35 میلیمتر می گیرد است. از آنجا که بیشتر افراد عادت دارند با دوربین های فیلمبرداری 35 میلیمتر کار کنند, حداقل بعضی از ما که سنمان بالاتر است, فرمت فول فریم به عنوان استاندارد انتخاب شد. فاصله کانونی معادل, فاصله کانونی لنزی را تعریف می کند که شما باید آن را روی دوربین فول فریم قرار دهید تا همان منظره دید که دوربین کراپ سنسور به شما می دهد را به دست بیاورید. اینجا است که عامل کراپ وارد بازی می شود. فاصله کانونی معادل از ضرب کردن فاصله کانونی لنز در عامل کراپ دوربین غیر فول فریم به دست می آید. برای نیکون, دوربین های سری DX دارای عامل کراپ 1.5 است. دوربین های کنون EF-S دارای عامل کراپ 1.6 می باشد. به علاوه, دوربین های میکرو ¾ دارای عامل کراپ 2.0 هستند, و سونی و پاناسونیک نیز سنسورهایی با عامل کراپ 2.7 می باشند.

تصویر زیر با لنز 24-70mm f/2.8 در فاصله کانونی 44 میلیمتر روی دوربین فول فریم نیکون Nikon D800 گرفته شده است. اگر من همین لنز را, لا همان زوم, روی دوربین نیکون Nikon D500 (کراپ سنسور) قرار داده بودم, باز هم همان لنز 24-70mm با فاصله کانونی 44 میلیمتر می بود. اگرچه, کاهش میدان دید, با توجه به سنسوری های دوربین کراپ سنسور, همان منطقه را نشان نمی داد. در این شرایط, من فقط آنچه را که با خط قرمز مشخص شده است را گرفتم. فاصله کانونی مؤثر من روی D500, 44mm * 1.5 که می شود 66mm. به عبارت دیگر, اگر می خواستم با دوربین D800 از خط قرمز عکس بگیرم, باید از لنزی با فاصله کانونی 66 میلیمتر استفاده می کردم. البته, می توانستم با لنز 24-70mm خودم از 44 به 66 میلیمتر زوم کنم.

طبقه بندی طول های کانونی

لنزهای دوربین بسته به فاصله کانونی معادل به پنج دسته توصیفی طبقه بندی می شوند. لنزهای با زاویه دید فوق العاده از نظر فاصله کانونی کمتر از 24 میلی متر هستند. آنها نماهای بسیار گسترده ای را می گیرند. با این حال، به همین دلیل، آنها اغلب نما های تحریف شده ای از جهان را ارائه می دهند. این لنز ها برای استفاده کردن بسیار سرگرم کننده هستند و حداقل فاصله فوکوس بسیار نزدیک و عمق میدان بزرگی دارند. اگر داخل فضای بسته عکاسی می کنید, این لنز ها ارزش خرید را دارند.

لنز های واید دارای فاصله کانونی معادل در محدوده 24mm تا 35mm می باشند. این لنز ها همچنان دارای نمای واید هستند و معمولا توسط عکاسان منظره و معماری مورد استفاده قرار می گیرند. وقتی که از یک لنز واید استفاده می کنید, ایده خوبی است که سعی کنید و کمی جذابیت به منظره تصویر اضافه کنید. این کار به عکس های شما حس توازن می دهد و کمک می کند بیننده ها به تصویر شما سوق پیدا کنند.زیرا این لنز ها عمق میدان بسیار بزرگی دارند, آسان است که فوکوس شارپ برای هر دو سوژه دور و نزدیک به دست بیاورد.

لنز های استاندارد فاصله کانونی بین 35mm تا 70mm دارند. این لنز ها دنیا را بسیار شبیه به آن چیزی که ما با چشمانمان می بینیم نشان می دهند. آنها دارای حداقل تحریف در عکس هستند, بنابراین مورد علاقه عکاسان پرتره می باشد. یکی دیگر از ویژگی لنز ها در این محدوده کانونی قابلیت جداسازی سوژه از بک گراند با استفاده از عمق میدان بسیار کم عمق تر نسبت به لنز های واید است.

فاصله کانونی های بین 70mm تا 300mm لنز های تله فوتو در نظرگرفته می شوند. این لنز ها عموما توسط عکاسان حیات وحش مورد استفاده قرار می گیرند تا بدون آنکه دیده شوند به سوژه نزدیک تر شوند. این لنز ها عمق میدان کم عمقی دارند, حتی در دیافراگم کوچک, بنابراین دستیابی به فوکوس شارپ  مهم است.

لنزهای سوپر تله فوتو دارای فاصله کانونی بیش از 300 میلی متر هستند. این لنز ها معمولا برای عکاسی از پرندگان و دیگر سوژه های کوچک از راه دور استفاده می شوند. اینجور لنز ها می توانند بسیار بزرگ و سنگین باشند و ممکن است برای نگهداری آنها نیاز به سه پایه داشته باشید. همچنین این لنز بسیار گران هستند! لنز نیکون Nikon AF-S NIKKOR 800mm f/5.6E FL ED VR قیمتی حدود 220 میلیون تومان دارد! خوشبختانه گزینه های ارزان تری هم در دسترس هستند که به عکاسان اجازه می دهند با یک بودجه معمولی وارد عکاسی از پرندگان شوند!

دوباره, تمام مواردی که ذکر کردم در ظرایط فول فریم هستند. اگر دوربین کراپ سنسور دارید, باید فاصله کانونی معادل را با تقسیم این اعداد بر 1.5, 2 یا هر عددی که عامل کراپ شما است, به دست بیاورید.

زوم یا پرایم؟

لنز های پرایم فاصله کانونی تک و فیکسی دارند. یک لنز زوم, از طرف دیگر فاصله کانونی متغیر دارد. برخی محدوده لنز های زوم معروف شامل 16-35mm, 24-70mm و 70-200mm می شوند. یک لنز عالی برای سفر لنز است که هر دو محدوده واید و تله فوتو را پوشش دهد, مانند لنز 18-200mm. مزیت اینجا این است که نیازی نیست تعداد زیادی لنز با خود همراه داشته باشید, یا برای چشم اندازهای وسیع و کلوزآپ از جزئیات معماری لنزتان را تغییر دهید.

یک نکته منفی درباره لنز های زوم وجود دارد: آنها معمولا به اندازه لنز های پرایم شارپ نیستند. اگرچه, مشکل با تکنولوژی های جدیدتر و بهتر در حال رفع شدن است, اما هنوز وجود دارد, مخصوصا هنگام کار با سوپر زوم هایی مانند 18-200mm. مشکل دیگر این است که آنها حداکثر دیافراگم باریک تری نسبت به لنز های پرایم دارند. در حالی که لنز های زوم رده بالا دیافراگم فیکس f/2.8 دارند, لنز های پرایم در فاصله کانونی مشابه ممکن است بسیار گسترده تر شوند و معمولا استاپ های بیشتری از نور را وارد می کنند. این ویژگی می تواند لنز های پرایم را در شرایط کم نور مطلوب تر کنند. برای اطلاعات بیشتر درباره لنز های پرایم, مقاله ما درباره این موضوع را بخوانید.

نتیجه

درباره تعریف فاصله کانونی, یا حتی تفاوت بین زاویه دید و میدان دید, و فاصله کانونی معادل یک لنز سردرگم نشوید. چیزی که مهم است این است که لنز هایی با فاصله کانونی بلند سوژه ها را نزدیک تر نشان می دهد, مانند یک تلسکوپ. و, در طرف مقابل, لنز های واید برای عکس گرفتن از مناظر وسیع عالی است. اگر نیاز دارید بدون حرکت فیزیکی به سوژه تان نزدیک تر شوید, یک لنز تله فوتو انتخاب کنید. اگر منظره و معماری ژانر هایی هستند که از عکاسی آنها لذت می برید, پس مطمئن شوید می توانید یک لنز واید را با خود حمل کنید. برای پرتره, و ژانر هایی شبیه به آن, می توانید به یک لنز 50 فیکس اعتماد کنید.

ارسال نظر

نام شما :
ایمیل :
تلفن تماس :
متن پیغام :
نمایش همه
علاقه مندی ها ()